Θεωρία του απόλυτου πλεονεκτήματος

Θ*Αδαμ Smith, στον πλούτο των εθνών, έθεσε ως αίτημα ότι κάτω από την ελευθεροποίηση των συναλλαγών, κάθε έθνος πρέπει να ειδικευτεί στην παραγωγή εκείνων των αγαθών που θα μπορούσε να παραγάγει ο αποτελεσματικότερα. Μερικοί από αυτούς θα εξάγονταν για να πληρώσουν για τις εισαγωγές των εμπορευμάτων που θα μπορούσαν να παραχθούν αποτελεσματικότερα αλλού.

Θ*Σμητχ γελοιοποίησε το φόβο του εμπορίου BO συγκρίνοντας τα έθνη με τις οικογένειες. Δεδομένου ότι κάθε οικογένεια το βρίσκει σημαντικό να παραγάγει μόνο μερικές από τις ανάγκες της και να αγοράσει άλλες με τα προϊόντα που μπορεί seel, το ίδιο πράγμα πρέπει να ισχύσει για τα έθνη:

Είναι το αξίωμα κάθε συνετού κυρίου μιας οικογένειας, ποτέ για να προσπαθήσει να κάνει στο σπίτι τι θα κοστίσει αυτός περισσότερο για να κάνει από για να αγοράσει. Taylor δεν προσπαθεί να κάνει τα παπούτσια του, αλλά τα αγοράζει από τον υποδηματοποιό... Αυτό που είναι σύνεση στη συμπεριφορά κάθε ιδιωτικής οικογένειας, μπορεί λιγοστός να είναι τρέλα σε αυτό ενός μεγάλου βασίλειου. Εάν μια ξένη χώρα μπορεί να μας εφοδιάσει με κάποιο μέρος του προϊόντος της βιομηχανίας μας, υιοθετημένος με έναν τρόπο με τον οποίο έχουμε κάποιο πλεονέκτημα.

Η θεωρία του απόλυτου πλεονεκτήματος είναι βασισμένη στην υπόθεση ότι το έθνος είναι απολύτως καλύτερο (δηλ., αποδοτικότερος) στην παραγωγή ορισμένων αγαθών από είναι οι εμπορικοί εταίροι του. Θ*Σμητχ παρουσίασε από το παράδειγμα απόλυτου πλεονεκτήματός του ότι και τα δύο έθνη θα κέρδιζαν από το εμπόριο.