Fase Drie

De normalisatie van het productieproces maakt verdere vermindering van productiekosten onmogelijk. De markt, terwijl groot, is volledig verzadigd met concurrenten, dus daalt de prijs vaak aan een naakt minimum boven kosten.

De firma's kunnen een concurrerend voordeel bereiken slechts door factorenkosten te beheren, namelijk door productie naar die landen te verplaatsen in wie de elementen van productie meest minst duur zijn. De geboortelandmarkt wordt nu hoofdzakelijk door productie geleverd die uit zeeinstallaties wordt ingevoerd.

De Toekomst

Een mogelijke Fase Vier. In dit stadium, producten die wordt ontworpen om aan individuele behoeften te voldoen maar die van componenten afkomstige wereldwijd worden geassembleerd. Een firma zal aan de behoeften van individuele cliënten moeten begrijpen en antwoorden door hoogste kwaliteitsproducten en de diensten aan de minste kosten te leveren.

Aan succes in dergelijke Fase Vier, moeten de firma's worden meer hoogst gelijktijdig onderscheiden en meer geïntegreerd. Structureel zullen de firma's overgegaan hebben tot globale heterarchies die samen complexe netwerken van gemeenschappelijke onderneming, geheel - bezeten dochterondernemingen, en organisatorische en project bepaalde allianties weven.

Om ontvankelijkheid te handhaven, zal de succesvolle firma globale collectieve culturen ontwikkelen die cultureel toestaand hen erkennen om cultuur-specifieke strategische keus binnen een globale visie te integreren.

De theorie van de internationale productcyclus heeft twee fundamentele principes. Eerst, is de technologie een kritieke factor in productverwezenlijking en ontwikkeling, en het bestaan van correctheidstechnologie geeft sommige firma'svoordelen over anderen. Ten tweede, zijn de marktgrootte en de structuur kritieke factoren in het bepalen van handelsstromen.

Deze theorie neemt uitdrukkelijk de multinationale onderneming als een acteur op die internationale handel (en ook buitenlandse directe investering) onderneemt.